 | | | |
|
Ik zal proberen mijn huisgenoten wekelijks mijn Baby Blog te laten updaten tijdens mijn zwangerschap en vanaf de geboorte van de babies weer dagelijks. Ik vind het leuk als je reageert via reacties onderaan mijn Baby Blog.
I'll let them update my baby blog weekly before and during my pregnancy, when the babies are born I'll try to make let them add daily updates, with photos and videos. I''d like to get your reactions, below my Baby Blog (reacties).
|
|
|
<< Terug |
Reactie Toevoegen |
|
|
puppy reunion C-litter Look at them now/Kijk nu toch eens naar ze!
http://www.youtube.com/watch?v=90c-Absr4eA
|
|
|
Re: Speciaal moment Lieve All en Co,
Met een lach en een traan heb ik je stukje gelezen over de weg die je hebt begaan voordat Claire in jullie gezin kwam.
We wensen jullie net zo veel plezier met Claire als wij met onze Bones hebben.
En natuurlijk wensen we Dazzle, Harley en Diva ook een heerlijk liefdevol leven toe.
Groetjes,
Bones Harianto en zijn baasjes |
|
|
Allemaal avonturen Vandaag mocht ik met mijn nieuwe baasje in het bos lopen. Allemaal bladeren natuurlijk! Ik pak ze in mijn bek en loop dan heel parmantig verder. Als we over het bruggetje gaan en we het bospad oplopen ga ik al zitten als mijn bazin dat vraagt. Dan krijg ik een klein hondenkoekje, heerlijk! Daarna doet ze mijn riem af en mag ik naast haar lopen en rennen. Ik blijf wel vlak bij haar hoor, want in dat bos gebeurt van alles en dat vind ik heel spannend. Soms heb ik dan zo'n lange borstel over mijn rug.. Als er paarden langskomen of ik een geluid van een tractor hoor. We hebben heel veel lol, mijn nieuwe familie is dol op mij en ik geniet volop. Ik apporteer zelfs al een beetje! Tot gauw! Claire. |
|
|
Even wat van me laten horen Hallo hondenmamma Leonor! Ik wil even laten weten dat het goed gaat met mij. Ik slaap, speel, luister en eet voldoende. Ik weeg nu al bija 6 kg. Volgen en zitten gaat me goed af. Vanmorgen heb ik op schoot van mijn nieuwe hondenmamma naar het filmpje van mijn zus Diva gekeken. Mijn reactie was meer op jouw geroep van "mooi girl". Oren omhoog en kijken maar. Dat klonk wel zo vertrouwd. Ik vond dat heel erg leuk om jouw stem weer te horen. Morgen mag ik weer naar school en mijn nieuwe baasje gaat mee. Spannend. Tot gauw! Dazzle :-) |
|
|
Speciaal moment 2008. Een zonnige, koude winterdag in Dokkum. Ik rijd van de grote parkeerplaats in het centrum af, op weg naar huis. In een nauw straatje passeer ik een stel dat een bolderkar met grijze hondjes achter zich aan trekt. ‘Weimaraners’, schiet er door mijn hoofd. Razendsnel rijd ik een rondje door de stad. Eenmaal terug op de parkeerplaats tref ik de bolderkar met de Weimbabies gelukkig nog aan. Ze staan op het punt om in de auto te worden gezet. Ik raak aan de praat met hun hondenouders, Robert en Leonor. Het klikt, we wisselen adresgegevens uit. Als we afscheid nemen, zit het boekje met hun telefoonnummer veilig in mijn tas.
2009, maart. Ik krijg te horen dat ik ernstig ziek ben. Een dag na dit bericht weet ik het: mijn lang gekoesterde wens wil ik nu in vervulling laten gaan: een Weimaraner in ons gezin. Het is nu of nooit voor deze hond en ons. Ik wil haar verzorgen, met haar spelen, kilometers met haar lopen, trainen en misschien zelfs jagen. Ik neem contact op met Leonor. Ze vertelt me dat Cherry, haar diva, in het najaar weer een nest zal krijgen, als alles goed gaat.
Ik word geopereerd en onderga daarna een half jaar lang medische behandelingen. In de tussentijd gaan we een paar keer kijken bij Cherry, Amber, Homer, King en Havanna en leren we van Robert en Leonor veel over Weimaraners en hun opvoeding.
Het is volop zomer. Cherry raakt zwanger. Via de weblog volgen we de ontwikkelingen. Een paar keer gaan we kijken hoe ze het doet. We zijn trots op haar. Ze is de aanstaande moeder van onze aanstaande pup. Samen met Leonor bedenk ik een naam voor ons meisje in wording. Het wordt Claire Sophie, roepnaam Claire.
14 september. Cherry bevalt van vier prachtige babies. Een dag later overlijdt ze. Wie bedenkt zoiets? 2009 is en blijft een raar en op onderdelen naar jaar.
Gelukkig neemt Dalmatiër Masaï de verzorging van de vier babies liefdevol over. Een wonder van moeder natuur. De pups groeien goed, na tien dagen gaan ze mee terug naar huis met Robert en Leonor. Elke keer als we gaan kijken worden we meer en meer verliefd.
November 2009. Nog een dag of vier en dan halen we Claire op. De tijd is rijp, aldus Leonor, Cherry’s babies kunnen uitvliegen. We zullen haar en Robert en Leonor altijd dankbaar zijn. Het moment van Claire’s entree in ons gezin valt nagenoeg samen met het moment waarop mijn behandelingen eindigen. De toekomst ziet er hoopvol uit. Dit moemtn is heel, heel speciaal! Waar een ontmoeting op een parkeerplaats in Dokkum op een koude winterdag toe kan leiden!
|
|
|
Het is bijna zover Overmorgen en dan mogen wij ons trotse ouders van Dazzle noemen en is ons gezin uitgebreid met nog een zoon.
De laatste filmpjes zijn een genot om te zien zeker de kennismaking met de eendenvleugel. Robert en Leonor, jullie kunnen met trots terugkijken of 4 ongelooflijk mooie nazaten van Cherry! Dit kon ook alleen tot stand komen met jullie liefde en toewijding. Bedankt hiervoor. Met die achterliggende gedachte willen wij Dazzle verder alle liefde (en opvoeding) geven die hij verdiend. Tot woensdag. |
|
|
20091031_Babies city trip!_7 wks Babies out on their city trip, first in their city mobile, later on each of them got walked on their leash separately and than we went into the restaurant.
www.youtube.com/watch |
|
|
Babies exploring game Their first goose wing.............seems they liked it a lot:-)
www.youtube.com/watch
|
|
|
Puppies exploring forest The puppies for the first time in the forrest, not impressed at all............MORE PLAYGROUND, YEAH!!!!!
www.youtube.com/watch
|
|
|
Het is donker buiten..... Gisteravond zijn we voor het eerst in het donker buiten geweest, nou ja donker, de tuinverlichting was wel aan maar het was allemaal reuze spannend. Omdat wij onze neusjes al goed gebruiken wisten wij precies waar we naartoe konden lopen.....naar ons favoriete bosje! Daar zijn heel veel bladeren en heuveltjes en daar kunnen we ook lekker rennen. Als we weer geroepen worden komen we heel braaf weer terug gerend en gaan we weer naar binnen. Goh, wel een heel verschil met buiten. Vandaag mochten we een vleugel van een gans vasthouden. Ons kleine broertje had al gelijk door wat dat was en ging er als een haas mee vandoor. Het blijkt dat dit erg lekker ruikt. Toen wisten wij ook dat het wel iets heeeeel speciaals moest zijn. Wij wilden die vleugel ook vasthouden. We hebben nu wel gemerkt dat je 'm rustig met z'n drieën kunt vasthouden, maar het is toch lekkerder als je er in je eentje met de vleugel vandoor kunt gaan. We denken dat we dit morgen nog een keer mogen proberen, joepie! |
 |
|
|  |  | |  |
| |
|
